سلام

جمعه گذشته دهمین میتینگ هم میهن بنام قراری برای باران برگزار شد.

دوستان زیادی رو تونستم اونجا از نزدیک ببینم. جای خیلی ها هم خالی بود. این سومین بار بود که در میتینگ شرکت می کردم و بهترینشون.

انقدر خوش گذشت که نفهمیدیم کی شب شد. خیلی برنامه ها داشتم ولی بعلت کمبود وقت نشد. فکر کنم اگه این میتینگ 3 روز دیگه هم ادامه داشت کسی خسته نمی شد. دوست داشتم بیشتر میتونستم با بعضی از دوستانم گپ و گفت داشته باشم. مثل  داش علی متالیکا ـ داش متین عزیز ـ صادق خان ـ سروناز ـ خواهر کوچیکه خانوم و خیلیای دیگه که مطمعنم حرفهای زیادی برامون باقی موند.

این میتینگ هم مثل همه برنامه های دیگه نارضایتی ها و کم و کاستیهایی داشت . بعضی از دوستان نا خواسته پیچونده شدن که من بیشتر اون پیچوندن ها رو تقصیر راننده پژو 206  گروه میدونم که همه رو دنبال خودش میکشید. دستهای پشت پرده ...

بالاخره سنتوری اکران شد

اما نه روی پرده سینماهای کشور...

چند روز پیش یکی از بچه های کلوپ طرفداران رادان گفت که خودش دیده سی دی های سنتوری رو دارن کنار خیابونها می فروشن. مطمعن شدم که قضیه جدیه تا اینکه خبرشو توو همه روزنامه ها و سایتها خوندم.

خیلی وقت بود آرزوی دیدن این فیلم رو داشتم ولی هیچ وقت فکر نمیکردم اینجوری مجبور بشم.

جمعه که رفته بودم میتینگ یکی از دوستای خوبم برام سی دی فیلم رو با کیفیت عالی برام سوغاتی آورد.

واقعا که محشر بود. فیلم خیلی عالی از آب دراومده بود. بازیها فوق العاده بودند. مخصوصا بهرام رادان...

امروزم براتون 12 تا کاغذ دیواری زیبا آماده کردم که تقدیم میکنم به همه شما دوستان عزیزم

سلام

امروز تولدم بود.

بازم مثل همیشه هیچ کس بهم تبریک نگفت به غیر از یکی که واقعا یادم بود و میدونستم هیچ وقت فراموشم نکرده. ولی من از خیلیای دیگه هم توقع داشتم.

خیلیا که ادعای دوستی و رفاقتشون انقدره که همدیگه رو داداش و خواهر صدا میکنیم...

نمیدونم چرا اینجوریه. من که خودم وقتی یکیو میگم فراموشت نمیکنم همیشه این همینطوریه که میگم. بارها هم اینو ثابت کردم.

اما اونا چی؟؟؟ حتی دریغ از یک پی ام خشک و خالی. یه اس ام اس ناقابل...

واقعا برای خودم متاسفم. آخه میدونی که آدمای خوب هیچ وقت فراموش نمیشن.

۲۶ شهریور

۲۱ اردیبهشت

26 اسفند

14 بهمن

8 اردیبهشت

13 فروردین

...

بازم سلام دارم خدمت همه شما دوستای عزیز در دومین ماه فصل سرد سال

بهمن ماه هم اومد و تا چشم بهم بزنیم سال 86 تموم میشه. هروقت ماه بهمن میاد یاد دهه فجر و جشنواره هاش میافتم که اونارو با این ماه شناختم. بهمن ناخواسته توو زندگی من با بقیه ماهای سال فرق داره و در تاریخ تولدم نقش اساسی رو ایفا میکنه...

حدود یک هفته دیگه بیست و ششمین جشنواره فیلم فجرآغاز میشه و تا اونجایی که خبر دارم دوتا از فیلمهای مورد علاقه من یعنی کنعان و همیشه پای یک زن در میان است جزو فیلمهای بخش سودای سیمرغ جشنواره هستند که امیدوارم در ایام برگزاری جشنواره خبرهای خوبی رو در مورد این دو فیلم بشنوم.

من ترجیح میدم صحبت در مورد جشنواره رو به بعد از اختتامیه اون موکول کنم چون تجربه نشون داده تا اون موقع هزارتا اتفاق زیزو درشت ممکنه بیافته.

برای اینکه دست خالی از این وبلاگ بیرون نرفته باشید براتون 12 تا کاغذ دیواری جدید و زیبا آماده کردم که تقدیم میکنم به همه شما دوستای گل و عزیز خودم که امیدوارم مورد قبولتون واقع بشه.

واقعا ذوق زده شدم وقتی دیدم این وبلاگ برای خیلی از دوستان ارزشمنده و بهش سرمیزنن.

میخوام از این به بعد هر سری که میام وبلاگ رو آپ کنم به نظرات و پیشنهادات شما هم پاسخ بدم تا بدونید برای من نظراتتون چقدر مهمه.

یکی از دوستان پرسیده بود مگه تو بازیگری که نوشتی دست نوشته های یک بازیگر؟!!! در جواب این دوست عزیزم باید بگم که بله من فکر میکنم که توو همه دورو بریای خودم از همه بازیگرترم ولی نه بازیگر سینما و تلوزیون که شما فکر میکنید.

اون یکی از دوست خوبم هم که پیشنهاد داده بود در این وبلاگ به غیر از سینما و تلوزیون به مسائل دیگه هم بپردازم باید خدمتش عرض کنم که:

اتفاقا منم با همین قصد و منظور این وبلاگ رو راه اندازی کردم تا بتونم حرفهای خودم رو در مورد مسائل روزمره و اتفاقاتی که پیرامونم رخ میده چه در زمینه سینما چه در زمینه های دیگه بزنم.

همینجا هم به همتون قول میدم که هر وقت حرف تازه و مطلب جدید و بدرد بخوری پیدا کردم بیام و اینجارو بروز کنم. خیلی زودتر از وبلاگهای دیگه که سراغ دارید.